Krajina

krajinzw02krajinzw01krajinzw07krajinzw06krajinzw05krajina03krajina08krajina06krajina07

 

 

 

 

Een oorlog was iets van het verleden of “ver van mijn bed”, tot de oorlog uitbrak in het voormalige Joegoslavie . Een collega op mijn werk vertelde dat hij na de burgeroorlog weer naar het vakantiegebied ging waar hij altijd was geweest in Joegoslavie. Hij zag dorpen die compleet door de burgeroorlog waren verwoest. Zijn verhaal boeide me zo dat ik het jaar daarna naar de Plivitche meren ging en het contrast vastlegde tussen de mooie natuur en de ellende die mensen elkaar aandoen. Het meest indrukwekkend waren de Servische ouderen die weer Kroatie in konden om de familiegraven te onderhouden. Daar heb ik geen foto’s van genomen. Het inspireerde mij tot de volgende tekst.

Krajina, een kapot geschoten land. Krajnia, kapot geschoten dorpen. Krajina, kapot geschoten levens. Krajina een kapot geschoten geschiedenis. Een geschiedenis van verkoolde resten. In plaats van vogels, floten de kogels. Kroaten vechten en vluchten. Serven vluchten en vechten. Ieder volk zijn eigen waarheid. De wereld verwachtte vrede, maar wachtte. Macht en onmacht. Geweld en tegengeweld. De muren konden zich niet verzetten. Nu is Krajina weer Kroatie, met nog steeds een angstige nabijheid van de oorlog.
De Plivitche meren, midden in dit oorlogsgebied. In 1949 een nationaal natuur park. In 1979 onder de bescherming van de Unesco. In 1991 knalde weer een loop de hoop kapot. Tot 1996 verboden gebied voor de natuurliefhebber. De oorlog kent geen medelijden of alleen maar mede lijden. Meren vol tranen, met watervallen als taal van de oorlog. Oorlog bepaalt nooit wie er gelijk heeft. De oorlog bepaalt alleen wie overblijft. Oorlogskinderen worden nu grootgebracht. De ouders kunnen niet meer thuis komen en de doden liggen elders begraven. De geschiedenis herhaalt zich.
En de UN houdt de lijsten bij. De lijsten van oorlogsmidadigers, overledenen, van naties, conferenties, commissies, verdragen en van de werelderfgoedlijst. Met een leger aan deskundigen en spraakwatervallen.

De gerbuikte muziek is onder andere van Eleni Karaindrou. Dit is de eerste serie dat ik haar muziek gebruikte. Het betreft het nummer ‘hearing the time’ van de CD: Eternity and a Day. Het is niet alleen goede muziek voor audio visuals, maar deze muziek luister ik ook met veel plezier. De muziek is een mix van Eleni Karaindrou, Carlos Zingaro en Tom Habes.


Leave a Reply

Your email address will not be published.